شاخه های پلاستیکی چگونه ساخته می شوند؟

کلاهک های انتهایی کوچک: به عنوان یک قطعه منفرد و یکپارچه تشکیل شده است.

کلاهک‌های انتهایی بزرگ و متوسط: بعد از اتصال اولیه شکل می‌گیرند-این پرکاربردترین روش است و الزامات مشخص‌شده در استانداردهای مربوطه در درجه اول برای این دسته اعمال می‌شود.

درپوش‌های انتهایی بزرگ{{0}: به دلیل الزامات مربوط به حمل و نقل، فاصله و سایر عوامل، این درپوش‌ها در بخش‌هایی (گلبرگ‌ها) تشکیل می‌شوند که متعاقباً به یکدیگر جوش داده می‌شوند تا کلاهک کامل را تشکیل دهند.

برای کلاهک های انتهایی ظروف، باید از اتصال در ناحیه شعاع بند انگشتی (r) اجتناب شود، زیرا این ناحیه مستعد نازک شدن دیواره و غلظت بالای تنش است.

در مورد اتصال، جهت درزهای جوش فقط به جهات شعاعی و محیطی محدود می شود. با این حال، این الزام خاص ممکن است در نهایت برای سقف‌های پایانی-در مقیاس بزرگ لغو شود. در مورد فاصله اتصالات الزامات خاصی وجود دارد: فاصله باید بیشتر از 3δ (که δ نشان دهنده ضخامت دیوار است) و کمتر از 100 میلی متر نباشد. (حرارت-ناحیه متاثر-HAZ-یک جوش، یک ناحیه-تنش بالا را تشکیل می‌دهد و ترکیب شیمیایی در این ناحیه ممکن است به دلیل اثرات حرارتی دچار تخریب شود. بنابراین، ضروری است از قرار دادن اتصالات در این ناحیه{11}}زیاد تنش پرهیز شود. طول-یعنی فاصله لازم برای دفع تنش{16}}بیشتر از 3δ اما نه کمتر از 100 میلی‌متر تعیین می‌شود. با این حال، به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و محدودیت‌های خاص تجهیزات تبرید، رعایت دقیق این نیاز خاص اغلب می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.